Myślałem, że „Agent Plugin” oznacza coś innego
Punktem wyjścia tego eseju był:
Film OpenAI: Introducing Agent Plugins (Wprowadzenie do nowego otwartego standardu wtyczek dla agentów.)
YouTube: https://youtu.be/UaeWJK_vv-Y
Zachęcam do obejrzenia oryginału przed lekturą lub po niej. Ten esej odtwarza zaskoczenie, które pojawiło się podczas oglądania. Nie jest ani streszczeniem, ani krytyką filmu, lecz próbą odtworzenia wywołanego nim toku myślenia.
Nieoczekiwane zaskoczenie
W pewnym momencie oglądania dotarło do mnie, że OpenAI ma na myśli coś innego, niż sądziłem, gdy po raz pierwszy usłyszałem tę nazwę.
To nie zarzut. Przeciwnie: pokazany kierunek wydaje mi się sensowny i konsekwentny. Agent Plugins opisują ustandaryzowany sposób udostępniania agentowi określonych możliwości.
Moje pierwsze skojarzenie było jednak inne.
Nieświadomie zrozumiałem Agent Plugin jako przenośną jednostkę zawierającą agenta.
Nie zbiór umiejętności.
Samego agenta.
Wyobrażam sobie, że agenta można opisać w neutralnej postaci:
- tożsamość;
- rola;
- osobowość;
- sposób pracy;
- umiejętności;
- narzędzia;
- uprawnienia;
- reguły pamięci;
- reguły komunikacji.
Krótko mówiąc:
Agent jako jednostka wdrożenia — unit of deployment.
Mógłbym wtedy wczytać agenta jak wtyczkę do dowolnego zgodnego klienta.
Już nie:
„Zainstaluj to narzędzie”.
Tylko:
„Zainstaluj Hansa”.
Albo:
„Zainstaluj Gudrun”.
Od tej chwili agent uczestniczyłby w rozmowie.
Mógłbym napisać:
Hans, przeanalizuj proszę ten dokument.
albo:
Gudrun, jakie słabe punkty widzisz w propozycji Hansa?
A nawet:
Hans i Gudrun, przedyskutujcie to między sobą i wróćcie, gdy dojdziecie do porozumienia.
Uderza mnie, że techniczna realizacja tego pomysłu nie brzmi już jak science fiction.
Serwery MCP, ustandaryzowane protokoły narzędzi i dzisiejsze środowiska uruchomieniowe agentów dostarczają już wielu potrzebnych elementów.
W moim odczuciu wciąż brakuje neutralnego opisu samego agenta.
Nie tylko jego narzędzi.
Jego tożsamości.
Może właśnie na tym polega zasadnicza różnica.
Dziś najczęściej rozmawiamy o tym, jakie możliwości ma agent.
Mnie coraz bardziej interesuje inne pytanie:
Jak opisać samego agenta, aby dało się go przenosić między różnymi środowiskami uruchomieniowymi?
Nie chodzi przy tym o konkretny model językowy.
Ani o konkretnego dostawcę.
Agent powinien móc zachować swoją tożsamość, nawet jeśli zmienia się model, na którym działa, lub jego narzędzia.
Środowisko uruchomieniowe rozstrzyga, jak agent pracuje.
Pakiet agenta opisuje, kim on jest.
Może po prostu miałem inne skojarzenie.
A może wskazuje ono kolejny poziom abstrakcji.
Już nie:
Umiejętności jako wtyczka.
Tylko:
Agenci jako wtyczka.
Komentarze
Napisz komentarz